السيد موسى الشبيري الزنجاني

7284

كتاب النكاح ( فارسى )

قرينه بخش بعد كه فرموده فولدت الرقيق و الغنم يعنى با واو آورده است مىتوان گفت آن لفظ « أو » هم كه در صدر روايت است واو بوده است . نقل كافى هم مؤيد اين مطلب است چون رسالة المهر مانند كافى نيست كه مقابله شده باشد لذا نقل كافى معتبرتر است . 4 ) در نقل شيخ مفيد « عندها » در سؤال سائل درج شده است به خلاف نقل كافى كه عندها در سؤال نيست و لذا آنجا سائل مقسم را كلى گرفته و امام عليه السلام تفصيل داده‌اند . از اين لحاظ نقل شيخ مفيد با نقل‌هاى ديگر خيلى فرق دارد . در اينجا حضرت اين مسأله را با مفهوم سؤال سائل جواب داده‌اند . سائل صورتى را سؤال مىكند كه نزد زن حمل برداشته است . حضرت جواب مىدهند قال فقال ان كان ساقهن اليها حين ساقهن و هن حوامل فله نصف الحوامل ، كأنه اگر نزد زن حمل برداشته باشد ، مراد از حوامل حقى ندارد . بررسى سند روايت در نقل تهذيب ابن فضال و ابن بكير از ثقات فطحى غير امامى هستند و لذا روايت موثقه است و در سند كافى نيز تا ابن بكير صحيح است ، منتها چون ابن بكير فطحى است ، روايت موثقه مىشود . به هر حال روايت معتبر است و به طرق متعدد نقل شده است . فقه الحديث روايت لفظ « عنده » و « عندها » در روايت ابن بكير را ابتدائاً به دو گونه مىتوان معنا كرد : يكى اين است كه عنده يعنى عند ملكية الزوج و عندها يعنى عند ملكية الزوجة و به عبارت اخرى عند الرجل يعنى موقعى كه رجل حامله را مالك بود و او را مهر قرار داد و عندها يعنى موقعى كه ملك به زن منتقل شد و او مالك شد . خلاصه معناى روايت اين مىشود كه اگر حامله را مهر قرار داده ، حتى حمل هم تنصيف مىشود و اگر غير حامله مهر قرار داده شده ، تنصيف در مورد غير حمل بوده و به